Home › Forumlar › Yeşilyurt › Serbest Kürsü › Türkler Barbar mıdır? İşte En Büyük Cevabı
- Bu konu 0 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son 19 yıl 11 ay önce
taner_karakaya tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
-
9 Aralık 2006: 14:29 #43811
taner_karakayaKatılımcıTürkler Barbar mıdır? İşte En Büyük Cevabı
>>>
>>>
>>>
>>> 17/03/2006 – 17:51
>>>
>>>
>>>
>>>
>>> “1957 Yılında İstanbul Tıp Fakültesi'nden
>>> mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD'ye giden doktor Ömer
>>>Muşluoğlu, görev
>>> yaptığı hastahanede başından geçen çok enteresan bir
>>>hadiseyi şöyle
>>> anlatıyor:
>>>
>>> Amerika 'ya gittiğim ilk yıllar.. New York'ta Medical Center
>>>
>>> Hospital'da görev almıştım. Fakat vazifem kan almak, kan
>>>vermek, serum
>>> takmak, elektrokardiyografi çekmek gibi işler.. Hastaya o
>>>kadar önem
>>> veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direkt olarak hasta
>>>muayenesine,
>>> tedavisine verilmiyor.Diğer zamanlarda da laboratuarda
>>>çalışıyorum. Bir
>>> hastaya gittim. Yaşlıca bir adam, tahminen yetmiş beş
>>>yaşlarında..”Kan
>>> vereceğim kolunuzu açar mısınız?” dedim. Adamcağız kanserdi
>>>ve aynı
>>> zamanda kansızdı. Kolunu açtım, baktım pazusunda bir Türk
>>>bayrağı dövmesi
>>> var. Çok ilgimi çekti, kendisine sormadan edemedim:
>>>
>>> -“Siz Türk müsünüz?”
>>>
>>> -Kaşlarını yukarıya kaldırarak “hayır” manasına bir işaret
>>>yaptı.
>>>
>>> -Ama ben hâlâ merak
>>> ediyorum. “Peki bu kolunuzdaki Türk bayrağı nedir?”
>>>
>>> -“Aldırma öylesine bir şey işte” dedi. Ben yine ısrarla:
>>>”Fakat benim için
>>> bu çok önemli, çünkü bu benim milletimin bayrağı, benim
>>>bayrağım…”
>>>
>>> Bu söz üzerine gözlerini açtı. Derin derin yüzüme baktı ve
>>>mırıltı
>>> halinde sordu:
>>>
>>> -“Siz Türk müsünüz?”
>>>
>>> -“Evet Türk'üm…”
>>>
>>> İhtiyar gözlerime tanıdık bir göz arıyor gibi baktı..
>>>Anlatmaya başladı:
>>>
>>> “Yıl 1915. Çanakkale diye bir yer var Türkiye'de.. Orada
>>>savaşmak üzere
>>> bütün Hıristiyan devletlerden asker topluyorlardı. Ben,
>>>Avustralya
>>> Anzaklarındandım. İngilizler bizi toplayıp dediler ki:
>>>'Barbar Türkler
>>> Hıristiyan dünyasını yakıp yıkacaklar. Bütün dünya o
>>>barbarlara karşı
>>> cephe açmış durumda.. Birlik olup üzerine gideceğiz. Bu
>>>savaş çok
>>> önemlidir.' Biz de inandık sözlerine ve savaşmak isteyenler
>>>arasına
>>> katıldık.
>>>
>>> Beynimizi yıkayan İngilizler Türklere karşı topladığı
>>>askerlerin tamamını
>>> Çanakkale'ye sevkediyormuş. Bizi gemilere doldurup Mısır'a
>>>getirdiler,
>>> orada birkaç ay talim gördük, sonra da bizi alıp
>>>Çanakkale'ye getirdiler.
>>> Savaşın şiddetini ben ilk orada gördüm. Öyle ki denize düşen
>>>gülleler
>>> suları metrelerce yukarı fışkırtıyor, gökyüzünde havai
>>>fişekler geceyi
>>> gündüze çeviriyordu.
>>>
>>> Her taaruzda bizden de Türklerden de yüzlerce insan
>>>hayatının baharında
>>> can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve
>>>cesareti gördükçe
>>> şaşırıyorduk. Teknolojik yönden çok çok üstün olduğumuz gibi
>>>sayı
>>> bakımından da fazlaydık. Peki onlara bu cesaret ve kuvveti
>>>veren şey
>>> neydi? İlk başlarda zannediyordum ki İngilizlerin bize
>>>anlattığı gibi
>>> Türkler barbarlıktan böyle saldırıyorlar. Meğer bu
>>>barbarlıktan değil,
>>> kalplerindeki vatan sevgisinden kaynaklanıyormuş. Biz karaya
>>> cıktık.Taarruz edeceğiz, bizi püskürtüyorlar.. Tekrar taaruz
>>>ediyoruz,
>>> bizi gene püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz.. Derken
>>>böyle bir
>>> taarruzda başımdan yediğim bir dipcik darbesiyle kendimden
>>>geçmişim.
>>> Gözlerimi açtığımda kendimi yabancı insanların arasında
>>>buldum. Nasıl
>>> korktuğumu anlatamam. İngilizler bize Türkleri barbar, vahşi
>>>kimseler
>>> olarak tanıttı ya… Ama dikkat ettim, bana hiç de öfkeli
>>>bakmıyorlar,
>>> yaralarımı sarmışlar. İyice kendime gelince bu defa
>>>çantalarında bulunan
>>> yiyeceklerden ikram ettiler bana. İyi biliyorum ki onların
>>>yiyecekleri çok
>>> çok azdı. Bu hâldeyken bile
>>> kendileri yemeyip bana ikram ediyorlardı. Şoke oldum
>>>doğrusu..Dedim ki
>>> kendi kendime:
>>>
>>> -'Bu adamlar isteseler şu anda beni öldürürler, ama
>>>öldürmüyorlar…
>>> Veyahut
>>>
>>> isteseler önceden öldürebilirlerdi.. Halbuki beni cephenin
>>>gerisine
>>> götürdüler..' Biz esirlere misafir gibi davranıyorlardı. Bu
>>>duygularla
>>> 'Yazıklar olsun bana' dedim. 'Böyle asil insanlarla ben niye
>>>savaşıyorum,
>>> niye savaşmaya gelmişim?
>>>
>>> Bu İngiliz milleti ne yalancıymış, ne kadar Türk
>>>düşmanıymış' diyerek
>>> pişman oldum.. Ama bu pişmanlığım fayda etmiyor ki… Bu
>>>iyiliğe karşı ne
>>> yapsam diye düşündüm durdum günlerce.. Nihayet bizi serbest
>>> bıraktılar.
>>>
>>> Memleketime döndüm. İşte memlekette Türk milletini ömür boyu
>>>unutmamak
>>> için koluma bu Türk bayrağı dövmesini yaptırdım. Bu bayrağın
>>>esrarı bu
>>> işte..”
>>>
>>> Benim gözlerim dolu dolu ihtiyara bakarken o devam etti:
>>>
>>> Talihin cilvesine bakın ki, o zaman ölmek üzere iken
>>>yaralarımı
>>> iyileştirerek, sıhhate kavuşmama çaba sarfeden Türkler idi.
>>>Şimdi de
>>> Amerika gibi bir yerde yıllar sonra yine iyileştirmeye çaba
>>>sarfeden bir
>>> Türk… Ne garip değil mi? Avustralya 'dan Amerika'ya
>>>gelirken bir Türkle
>>> karşılaşacağımı hiç tahmin etmezdim. Siz Türkler gerçekten
>>>çok merhametli
>>> insanlarsınız. Bizi hep kandırmışlar, buna bütün kalbimle
>>>inanıyorum.
>>>
>>> Peşinden nemli gözlerle “Bana adınızı söyler misiniz?” dedi.
>>>”Ömer”
>>> cevabını verdim. Merakla tekrar sordu: “Peki niçin Ömer
>>>ismini vermişler
>>> sana?”
>>>
>>> -“Babam müslümanların ikinci halifesinin isminden ilham
>>>alarak bana Ömer
>>> adını vermiş.”
>>>
>>> -“Senin adın müslüman adı mı?”
>>>
>>> Ben -“Evet, müslüman adı” deyince yüzüme
>>> baktı, doğrulmak istedi. Onun yatakta oturmasına yardım
>>>ettim. Gözleri
>>> dolu doluydu. Yüzüme bakarak dedi ki: “Senin adın güzelmiş.
>>>Benim adım
>>> şimdiye kadar Josef Miller idi, şimdiden sonra “Anzaklı
>>>Ömer” olsun.”
>>>
>>> -“Olsun” dedim.
>>>
>>> -“Peki doktor beni müslüman eder misin? Müslüman olmak zor
>>>mu ?”
>>>
>>> Şaşırdım, nasıl da birdenbire müslüman olmaya karar
>>>vermişti. Meğer o bunu
>>> hep düşünüyormuş da kimseyle konuşup soramadığı için
>>> gerçekleştirememiş..
>>>
>>> -“Tabii” dedim. “Müslüman olmak çok kolay.” Sonra kendisine
>>>imanın ve
>>> İslâmın şartlarını
>>> anlattım, kabul etti. Hem kelime-i şehadet getiriyor,hem de
>>>ağlıyordu..
>>> Mırıldandı: “Siz müslümanlar tesbih çekersiniz, bana da bir
>>>tesbih bulsan
>>> da ben de yattığım yerden tesbih çekerek Allah'ımı ansam
>>>olur mu?”
>>>
>>> Bu sözden de anladım ki dedelerimiz savaş esnasında Hakk'ı
>>>zikretmeyi
>>> ihmal etmiyormuş. Hemen bir tesbih bulup kendisine getirdim.
>>>Hasta
>>> yatağında tesbih çekiyor, biz de tedavisiyle ilgileniyorduk.
>>>Bir gün
>>> yanına gittiğimde samimi bir şekilde rica etti.
>>>
>>> -“Beni yalnız bırakma olur mu?” “Ne gibi Ömer
>>> amca?” “Ara sıra gel de bana İslâmiyeti anlat!.. Sen çok
>>>güzel şeylerden bahsediyorsun. O
>>> sözleri duydukça kalbim ferahlıyor.” O günden sonra her gün
>>>yanına gittim,
>>> bildiğim kadarıyla dinimizi anlattım.
>>>
>>> Fakat günden güne eriyip tükeniyordu. Kaç gün geçti tam
>>>hatırlamıyorum,
>>> hastanenin genel hoparlöründen bir anons duydum. “Doktor
>>>Ömer, lütfen 217
>>> numaralı odaya gelin!” Hemen yukarı çıktım. Ömer amcanın
>>>odasına
>>> vardığımda gördüğüm manzara aynen şöyleydi: Sağ elinde
>>>tesbih, açık duran
>>> sol kolunun pazusunda dövme Türk bayrağı, göğsünde imanı ile
>>>koskoca
>>> Anzaklı Ömer son anlarını yaşıyordu. Hemen başucuna oturdum,
>>>kendisine
>>> kelime-i şehadet söylettirdim, o şekilde kucağımda teslim-i
>>>ruh
>>> etti…
>>>
>>> Bir Çanakkale gazisi görmüştüm. Yıllar sonra da olsa
>>>Müslüman Türk
>>> Milletine olan sevgisi sayesinde kendisine iman nasip
>>>olmuştu. Ne yalan
>>> söyleyeyim, ağladım… “
-
-
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.



